In het parachutespringen zijn er verschillende disciplines waarin een parachutespringer zich verder kan ontwikkelen.

Formatiespringen

De populairste vorm van parachutespringen is het formatiespringen. In een vrije val van ongeveer 1 minuut maken twee of meer springers zoveel mogelijk opeenvolgende verschillende figuren (de formaties). Er zijn hierin wedstrijden voor teams van 4, 8, of 16 personen. Ook wordt gepoogd om met zoveel mogelijk mensen één formatie te maken. Het wereldrecord hierin is 276, het Nederlands record 53. Er is ook nog een apart Nederlands vrouwenrecord dat is gevestigd door 25 dames.

In de lucht vallen de springers horizontaal met hun buik naar de aarde. Door correcties in hun lichaamshouding, armen en benen kunnen ze hun valsnelheid aan elkaar aanpassen en naar elkaar toesturen. Om een lange vrije val te kunnen maken moeten de springers op grote hoogte (meestal zo'n 4 kilometer) het vliegtuig verlaten. De toeschouwer op de grond kan dit helaas slechts met enige inspanning waarnemen. Dit bezwaar kan echter worden weggenomen als een extra springer het team in vrije val filmt met een video. Deze spectaculaire beelden kunnen dan worden vertoond aan de toeschouwers op de grond, en in sommige gevallen zelfs live van de cameraspringer doorgezonden worden.

Freeflying

Een vrij nieuwe vorm van skydiven is het Freeflying. Hierbij spring je uit het vliegtuig en kun je bijvoorbeeld de gehele vrije val op je hoofd uit voeren. Juist door zeer goede coordinatie van je bewegingen kun je allerlei leuke capriolen uithalen. Je hebt dan wel een lekker ruim springpak aan en met video erbij kun je alles nog een prima bekijken, want deze vrije val gaat extra hard.

Koepelformatiespringen(CF)

Het koepelformatiespringen is een discipline die pas mogelijk werd door de introductie van de square parachute. Teams van 4 of meer springers openen onmiddellijk hun parachute nadat ze uit het vliegtuig springen. De para's vliegen hun square naar elkaar toe en haken aan, waardoor stapels (stacks) worden gevormd. Deze stacks lijken nog het meest op Chinese vliegers. De meest beoefende vorm is rotatiespringen. Als de viermans stack compleet is moet de bovenste loslaten en onderaan weer aansluiten.Omdat de springers hun parachutes onmiddellijk openen kunnen de toeschouwers op de grond het schouwspel uitstekend volgen. De manoeuvres van de squares en de snelheid waarmee dit gebeurt maken koepelrelatieven tot een ware publiekssport.

Freestyle

Dit is een van de laatste ontwikkelingen binnen het vrije vallen. Het is een soort kruising van schoonspringen, turnen en ballet in de vrije val. De springer kan allerlei oefeningen doen die gefilmd worden door een meespringende cameraman (die net zo bedreven moet zijn als de freestylespringer). Dit alles wordt dan beoordeeld op techniek en kunstzinnigheid. Het levert hele mooie en elegante beelden op. Met het freestylen kan al vrij snel na het voltooien van de vrije val opleiding begonnen worden.

Chute assis

Uit het freestyle is weer een ander tak voortgekomen. Het chute assis is het zittend vliegen in de lucht. Door extra stof bij je armen kun je in een zithouding allerlei bewegingen uitvoeren.

Skysurfing

Net zo jong en uitdagend als freestylen. Je springt uit het vliegtuig met een surfboard aan je voeten. Je surft dus op de lucht, net als in zee alleen veel meer kicken. Alleen voor de meer gevorderde springers. Kan pas na een aantal freestyle sprongen gedaan worden. Een meespringende cameraman filmt de prestaties. Uiteraard zeer mediageniek. Denk maar aan de reclame's van Pepsi en Morres meubelzaak.

Precisiespringen

Bij het precisiespringen dient de springer zo dicht mogelijk bij het doel te landen. Bij wedstrijden is dit een plaatje van 3 centimeter doorsnede, de zogenaamde deadcentre. Deze deadcentre bevindt zich op een elektronische schijf ter grootte van een pannekoek. Die schijf is geplaatst op een rond luchtkussen op de landingzone. De afstand waarvan de springer op het deadcentre landt wordt elektronisch vastgesteld en wordt via een scorebord van de scheidsrechters aan publiek bekend gemaakt. Op enkele uitzonderingen na maken alle springers tegenwoordig gebruik van de square parachute. Dit is in feite een vliegtuigvleugel van doek, gevormd door van voren ingestroomde lucht opgeblazen cellen. De springer kan door het trekken aan stuurlijnen de matras draaien en de voorwaartse snelheid beïnvloeden.

En base jumpen dan?

Daarvoor ben je bij ons aan het verkeerde adres! Base jumpen is een aparte tak van sport. Het idee is dat je van een hoog gebouw of een berg afspringt. Een base jumper springt daarbij zonder reserve-parachute omdat daarvoor geen tijd is als je die nodig hebt. Het is een zeer gevaarlijke sport waarbij regelmatig ongelukken gebeuren.